Daniel 13

1Et erat vir habitans in Babylone, et nomen ejus Joakim :● 2et accepit uxorem nomine Susannam, filiam Helciæ, pulchram nimis, et timentem Deum :● 3parentes enim illius, cum essent justi, erudierunt filiam suam secundum legem Moysi.● 4Erat autem Joakim dives valde, et erat ei pomarium vicinum domui suæ : et ad ipsum confluebant Judæi, eo quod esset honorabilior omnium.● 5Et constituti sunt de populo duo senes judices in illo anno, de quibus locutus est Dominus : Quia egressa est iniquitas de Babylone a senioribus judicibus, qui videbantur regere populum.● 6Isti frequentabant domum Joakim, et veniebant ad eos omnes qui habebant judicia.● 7Cum autem populus revertisset per meridiem, ingrediebatur Susanna, et deambulabat in pomario viri sui.● 8Et videbant eam senes quotidie ingredientem et deambulantem, et exarserunt in concupiscentiam ejus :● 9et everterunt sensum suum, et declinaverunt oculos suos ut non viderent cælum, neque recordarentur judiciorum justorum.● 10Erant ergo ambo vulnerati amore ejus, nec indicaverunt sibi vicissim dolorem suum :● 11erubescebant enim indicare sibi concupiscentiam suam, volentes concumbere cum ea.● 12Et observabant quotidie sollicitius videre eam. Dixitque alter ad alterum :● 13Eamus domum, quia hora prandii est. Et egressi, recesserunt a se.● 14Cumque revertissent, venerunt in unum : et sciscitantes ab invicem causam, confessi sunt concupiscentiam suam : et tunc in communi statuerunt tempus quando eam possent invenire solam.● 15Factum est autem, cum observarent diem aptum, ingressa est aliquando sicut heri et nudiustertius, cum duabus solis puellis, voluitque lavari in pomario : æstus quippe erat :● 16et non erat ibi quisquam, præter duos senes absconditos, et contemplantes eam.● 17Dixit ergo puellis : Afferte mihi oleum, et smigmata, et ostia pomarii claudite, ut laver.● 18Et fecerunt sicut præceperat : clauseruntque ostia pomarii, et egressæ sunt per posticum ut afferrent quæ jusserat ; nesciebantque senes intus esse absconditos.● 19Cum autem egressæ essent puellæ, surrexerunt duo senes, et accurrerunt ad eam, et dixerunt :● 20Ecce ostia pomarii clausa sunt, et nemo nos videt, et nos in concupiscentia tui sumus : quam ob rem assentire nobis, et commiscere nobiscum.● 21Quod si nolueris, dicemus contra te testimonium, quod fuerit tecum juvenis, et ob hanc causam emiseris puellas a te.● 22Ingemuit Susanna, et ait : Angustiæ sunt mihi undique : si enim hoc egero, mors mihi est : si autem non egero, non effugiam manus vestras.● 23Sed melius est mihi absque opere incidere in manus vestras, quam peccare in conspectu Domini.● 24Et exclamavit voce magna Susanna : exclamaverunt autem et senes adversus eam.● 25Et cucurrit unus ad ostia pomarii, et aperuit.● 26Cum ergo audissent clamorem famuli domus in pomario, irruerunt per posticum ut viderent quidnam esset.● 27Postquam autem senes locuti sunt, erubuerunt servi vehementer, quia numquam dictus fuerat sermo hujuscemodi de Susanna. Et facta est dies crastina.● 28Cumque venisset populus ad Joakim virum ejus, venerunt et duo presbyteri, pleni iniqua cogitatione adversus Susannam ut interficerent eam.● 29Et dixerunt coram populo : Mittite ad Susannam filiam Helciæ uxorem Joakim. Et statim miserunt.● 30Et venit cum parentibus, et filiis, et universis cognatis suis.● 31Porro Susanna erat delicata nimis, et pulchra specie.● 32At iniqui illi jusserunt ut discooperiretur (erat enim cooperta), ut vel sic satiarentur decore ejus.● 33Flebant igitur sui, et omnes qui noverant eam.● 34Consurgentes autem duo presbyteri in medio populi, posuerunt manus suas super caput ejus.● 35Quæ flens suspexit ad cælum : erat enim cor ejus fiduciam habens in Domino.● 36Et dixerunt presbyteri : Cum deambularemus in pomario soli, ingressa est hæc cum duabus puellis : et clausit ostia pomarii, et dimisit a se puellas.● 37Venitque ad eam adolescens, qui erat absconditus, et concubuit cum ea.● 38Porro nos cum essemus in angulo pomarii, videntes iniquitatem, cucurrimus ad eos, et vidimus eos pariter commisceri.● 39Et illum quidem non quivimus comprehendere, quia fortior nobis erat, et apertis ostiis exilivit :● 40hanc autem cum apprehendissemus, interrogavimus, quisnam esset adolescens, et noluit indicare nobis : hujus rei testes sumus.● 41Credidit eis multitudo quasi senibus et judicibus populi, et condemnaverunt eam ad mortem.● 42Exclamavit autem voce magna Susanna, et dixit : Deus æterne, qui absconditorum es cognitor, qui nosti omnia antequam fiant,● 43tu scis quoniam falsum testimonium tulerunt contra me : et ecce morior, cum nihil horum fecerim, quæ isti malitiose composuerunt adversum me.● 44Exaudivit autem Dominus vocem ejus.● 45Cumque duceretur ad mortem, suscitavit Dominus spiritum sanctum pueri junioris, cujus nomen Daniel :● 46et exclamavit voce magna : Mundus ego sum a sanguine hujus.● 47Et conversus omnis populus ad eum, dixit : Quis est iste sermo, quem tu locutus es ?● 48Qui cum staret in medio eorum, ait : Sic fatui filii Israël, non judicantes, neque quod verum est cognoscentes, condemnastis filiam Israël ?● 49revertimini ad judicium, quia falsum testimonium locuti sunt adversus eam.● 50Reversus est ergo populus cum festinatione, et dixerunt ei senes : Veni, et sede in medio nostrum, et indica nobis : quia tibi Deus dedit honorem senectutis.● 51Et dixit ad eos Daniel : Separate illos ab invicem procul, et dijudicabo eos.● 52Cum ergo divisi essent alter ab altero, vocavit unum de eis, et dixit ad eum : Inveterate dierum malorum, nunc venerunt peccata tua, quæ operabaris prius :● 53judicans judicia injusta, innocentes opprimens, et dimittens noxios, dicente Domino : Innocentem et justum non interficies.● 54Nunc ergo, si vidisti eam, dic sub qua arbore videris eos colloquentes sibi. Qui ait : Sub schino.● 55Dixit autem Daniel : Recte mentitus es in caput tuum : ecce enim angelus Dei, accepta sententia ab eo, scindet te medium.● 56Et, amoto eo, jussit venire alium, et dixit ei : Semen Chanaan, et non Juda, species decepit te, et concupiscentia subvertit cor tuum :● 57sic faciebatis filiabus Israël, et illæ timentes loquebantur vobis : sed filia Juda non sustinuit iniquitatem vestram.● 58Nunc ergo, dic mihi sub qua arbore comprehenderis eos loquentes sibi. Qui ait : Sub prino.● 59Dixit autem ei Daniel : Recte mentitus es et tu in caput tuum : manet enim angelus Domini, gladium habens, ut secet te medium, et interficiat vos.● 60Exclamavit itaque omnis cœtus voce magna, et benedixerunt Deum, qui salvat sperantes in se.● 61Et consurrexerunt adversus duos presbyteros (convicerat enim eos Daniel ex ore suo falsum dixisse testimonium), feceruntque eis sicut male egerant adversus proximum,● 62ut facerent secundum legem Moysi. Et interfecerunt eos, et salvatus est sanguis innoxius in die illa.● 63Helcias autem et uxor ejus laudaverunt Deum pro filia sua Susanna cum Joakim marito ejus, et cognatis omnibus, quia non esset inventa in ea res turpis.● 64Daniel autem factus est magnus in conspectu populi a die illa, et deinceps.● 65Et rex Astyages appositus est ad patres suos, et suscepit Cyrus Perses regnum ejus.●