Proverbia 9

1Sapientia ædificavit sibi domum : excidit columnas septem.● 2Immolavit victimas suas, miscuit vinum, et proposuit mensam suam.● 3Misit ancillas suas ut vocarent ad arcem et ad mœnia civitatis.● 4Si quis est parvulus, veniat ad me. Et insipientibus locuta est :● 5Venite, comedite panem meum, et bibite vinum quod miscui vobis.● 6Relinquite infantiam, et vivite, et ambulate per vias prudentiæ.● 7Qui erudit derisorem, ipse injuriam sibi facit, et qui arguit impium, sibi maculam generat.● 8Noli arguere derisorem, ne oderit te : argue sapientem, et diliget te.● 9Da sapienti occasionem, et addetur ei sapientia ; doce justum, et festinabit accipere.● 10Principium sapientiæ timor Domini, et scientia sanctorum prudentia.● 11Per me enim multiplicabuntur dies tui, et addentur tibi anni vitæ.● 12Si sapiens fueris, tibimetipsi eris ; si autem illusor, solus portabis malum.● 13Mulier stulta et clamosa, plenaque illecebris, et nihil omnino sciens,● 14sedit in foribus domus suæ, super sellam in excelso urbis loco,● 15ut vocaret transeuntes per viam, et pergentes itinere suo :● 16Qui est parvulus declinet ad me. Et vecordi locuta est :● 17Aquæ furtivæ dulciores sunt, et panis absconditus suavior.● 18Et ignoravit quod ibi sint gigantes, et in profundis inferni convivæ ejus.●