Psalmi 142

1Psalmus David, quando persequebatur eum Absalom filius ejus. Domine, exaudi orationem meam ; auribus percipe obsecrationem meam in veritate tua ; exaudi me in tua justitia.● 2Et non intres in judicium cum servo tuo, quia non justificabitur in conspectu tuo omnis vivens.● 3Quia persecutus est inimicus animam meam ; humiliavit in terra vitam meam ; collocavit me in obscuris, sicut mortuos sæculi.● 4Et anxiatus est super me spiritus meus ; in me turbatum est cor meum.● 5Memor fui dierum antiquorum ; meditatus sum in omnibus operibus tuis : in factis manuum tuarum meditabar.● 6Expandi manus meas ad te ; anima mea sicut terra sine aqua tibi.● 7Velociter exaudi me, Domine ; defecit spiritus meus. Non avertas faciem tuam a me, et similis ero descendentibus in lacum.● 8Auditam fac mihi mane misericordiam tuam, quia in te speravi. Notam fac mihi viam in qua ambulem, quia ad te levavi animam meam.● 9Eripe me de inimicis meis, Domine : ad te confugi.● 10Doce me facere voluntatem tuam, quia Deus meus es tu. Spiritus tuus bonus deducet me in terram rectam.● 11Propter nomen tuum, Domine, vivificabis me : in æquitate tua, educes de tribulatione animam meam,● 12et in misericordia tua disperdes inimicos meos, et perdes omnes qui tribulant animam meam, quoniam ego servus tuus sum.●