Psalmi 40

1In finem. Psalmus ipsi David.● 2Beatus qui intelligit super egenum et pauperem : in die mala liberabit eum Dominus.● 3Dominus conservet eum, et vivificet eum, et beatum faciat eum in terra, et non tradat eum in animam inimicorum ejus.● 4Dominus opem ferat illi super lectum doloris ejus ; universum stratum ejus versasti in infirmitate ejus.● 5Ego dixi : Domine, miserere mei ; sana animam meam, quia peccavi tibi.● 6Inimici mei dixerunt mala mihi : Quando morietur, et peribit nomen ejus ?● 7Et si ingrediebatur ut videret, vana loquebatur ; cor ejus congregavit iniquitatem sibi. Egrediebatur foras et loquebatur.● 8In idipsum adversum me susurrabant omnes inimici mei ; adversum me cogitabant mala mihi.● 9Verbum iniquum constituerunt adversum me : Numquid qui dormit non adjiciet ut resurgat ?● 10Etenim homo pacis meæ in quo speravi, qui edebat panes meos, magnificavit super me supplantationem.● 11Tu autem, Domine, miserere mei, et resuscita me ; et retribuam eis.● 12In hoc cognovi quoniam voluisti me, quoniam non gaudebit inimicus meus super me.● 13Me autem propter innocentiam suscepisti ; et confirmasti me in conspectu tuo in æternum.● 14Benedictus Dominus Deus Israël a sæculo et usque in sæculum. Fiat, fiat.●