Tobiae 7

1Ingressi sunt autem ad Raguelem, et suscepit eos Raguel cum gaudio.● 2Intuensque Tobiam Raguel, dixit Annæ uxori suæ : Quam similis est juvenis iste consobrino meo !● 3Et cum hæc dixisset, ait : Unde estis juvenes fratres nostri ? At illi dixerunt : Ex tribu Nephthali sumus, ex captivitate Ninive.● 4Dixitque illis Raguel : Nostis Tobiam fratrem meum ? Qui dixerunt : Novimus.● 5Cumque multa bona loqueretur de eo, dixit angelus ad Raguelem : Tobias, de quo interrogas, pater istius est.● 6Et misit se Raguel, et cum lacrimis osculatus est eum, et plorans supra collum ejus● 7dixit : Benedictio sit tibi, fili mi, quia boni et optimi viri filius es.● 8Et Anna uxor ejus, et Sara ipsorum filia, lacrimatæ sunt.● 9Postquam autem locuti sunt, præcepit Raguel occidi arietem, et parari convivium. Cumque hortaretur eos discumbere ad prandium,● 10Tobias dixit : Hic ego hodie non manducabo neque bibam, nisi prius petitionem meam confirmes, et promittas mihi dare Saram filiam tuam.● 11Quo audito verbo Raguel expavit, sciens quid evenerit illis septem viris qui ingressi sunt ad eam : et timere cœpit ne forte et hunc similiter contingeret. Et cum nutaret, et non daret petenti ullum responsum,● 12dixit ei angelus : Noli timere dare eam isti, quoniam huic timenti Deum debetur conjux filia tua : propterea alius non potuit habere illam.● 13Tunc dixit Raguel : Non dubito quod Deus preces et lacrimas meas in conspectu suo admiserit.● 14Et credo quoniam ideo fecit vos venire ad me, ut ista conjungeretur cognationi suæ secundum legem Moysi : et nunc noli dubium gerere quod tibi eam tradam.● 15Et apprehendens dexteram filiæ suæ, dexteræ Tobiæ tradidit, dicens : Deus Abraham, et Deus Isaac, et Deus Jacob vobiscum sit, et ipse conjungat vos, impleatque benedictionem suam in vobis.● 16Et accepta carta, fecerunt conscriptionem conjugii.● 17Et post hæc epulati sunt, benedicentes Deum.● 18Vocavitque Raguel ad se Annam uxorem suam, et præcepit ei ut præpararet alterum cubiculum.● 19Et introduxit illuc Saram filiam suam, et lacrimata est.● 20Dixitque ei : Forti animo esto, filia mea : Dominus cæli det tibi gaudium pro tædio quod perpessa es.●