Ecclesiastes 10

1Muscæ morientes perdunt suavitatem unguenti. Pretiosior est sapientia et gloria, parva et ad tempus stultitia.● 2Cor sapientis in dextera ejus, et cor stulti in sinistra illius.● 3Sed et in via stultus ambulans, cum ipse insipiens sit, omnes stultos æstimat.● 4Si spiritus potestatem habentis ascenderit super te, locum tuum ne demiseris, quia curatio faciet cessare peccata maxima.● 5Est malum quod vidi sub sole, quasi per errorem egrediens a facie principis :● 6positum stultum in dignitate sublimi, et divites sedere deorsum.● 7Vidi servos in equis, et principes ambulantes super terram quasi servos.● 8Qui fodit foveam incidet in eam, et qui dissipat sepem mordebit eum coluber.● 9Qui transfert lapides affligetur in eis, et qui scindit ligna vulnerabitur ab eis.● 10Si retusum fuerit ferrum, et hoc non ut prius, sed hebetatum fuerit, multo labore exacuetur, et post industriam sequetur sapientia.● 11Si mordeat serpens in silentio, nihil eo minus habet qui occulte detrahit.● 12Verba oris sapientis gratia, et labia insipientis præcipitabunt eum ;● 13initium verborum ejus stultitia, et novissimum oris illius error pessimus.● 14Stultus verba multiplicat. Ignorat homo quid ante se fuerit ; et quid post se futurum sit, quis ei poterit indicare ?● 15Labor stultorum affliget eos, qui nesciunt in urbem pergere.● 16Væ tibi, terra, cujus rex puer est, et cujus principes mane comedunt.● 17Beata terra cujus rex nobilis est, et cujus principes vescuntur in tempore suo, ad reficiendum, et non ad luxuriam.● 18In pigritiis humiliabitur contignatio, et in infirmitate manuum perstillabit domus.● 19In risum faciunt panem et vinum ut epulentur viventes ; et pecuniæ obediunt omnia.● 20In cogitatione tua regi ne detrahas, et in secreto cubiculi tui ne maledixeris diviti : quia et aves cæli portabunt vocem tuam, et qui habet pennas annuntiabit sententiam.●