Iacobi 3

1Nolite plures magistri fieri fratres mei, scientes quoniam majus judicium sumitis.● 2In multis enim offendimus omnes. Si quis in verbo non offendit, hic perfectus est vir : potest etiam freno circumducere totum corpus.● 3Si autem equis frena in ora mittimus ad consentiendum nobis, et omne corpus illorum circumferimus.● 4Ecce et naves, cum magnæ sint, et a ventis validis minentur, circumferuntur a modico gubernaculo ubi impetus dirigentis voluerit.● 5Ita et lingua modicum quidem membrum est, et magna exaltat. Ecce quantus ignis quam magnam silvam incendit !● 6Et lingua ignis est, universitas iniquitatis. Lingua constituitur in membris nostris, quæ maculat totum corpus, et inflammat rotam nativitatis nostræ inflammata a gehenna.● 7Omnis enim natura bestiarum, et volucrum, et serpentium, et ceterorum domantur, et domita sunt a natura humana :● 8linguam autem nullus hominum domare potest : inquietum malum, plena veneno mortifero.● 9In ipsa benedicimus Deum et Patrem : et in ipsa maledicimus homines, qui ad similitudinem Dei facti sunt.● 10Ex ipso ore procedit benedictio et maledictio. Non oportet, fratres mei, hæc ita fieri.● 11Numquid fons de eodem foramine emanat dulcem et amaram aquam ?● 12Numquid potest, fratres mei, ficus uvas facere, aut vitis ficus ? Sic neque salsa dulcem potest facere aquam.● 13Quis sapiens et disciplinatus inter vos ? Ostendat ex bona conversatione operationem suam in mansuetudine sapientiæ.● 14Quod si zelum amarum habetis, et contentiones sint in cordibus vestris : nolite gloriari, et mendaces esse adversus veritatem :● 15non est enim ista sapientia desursum descendens : sed terrena, animalis, diabolica.● 16Ubi enim zelus et contentio, ibi inconstantia et omne opus pravum.● 17Quæ autem desursum est sapientia, primum quidem pudica est, deinde pacifica, modesta, suadibilis, bonus consentiens, plena misericordia et fructibus bonis, non judicans, sine simulatione.● 18Fructus autem justitiæ, in pace seminatur, facientibus pacem.●