Iob 17

1Spiritus meus attenuabitur ; dies mei breviabuntur : et solum mihi superest sepulchrum.● 2Non peccavi, et in amaritudinibus moratur oculus meus.● 3Libera me, Domine, et pone me juxta te, et cujusvis manus pugnet contra me.● 4Cor eorum longe fecisti a disciplina : propterea non exaltabuntur.● 5Prædam pollicetur sociis, et oculi filiorum ejus deficient.● 6Posuit me quasi in proverbium vulgi, et exemplum sum coram eis.● 7Caligavit ab indignatione oculus meus, et membra mea quasi in nihilum redacta sunt.● 8Stupebunt justi super hoc, et innocens contra hypocritam suscitabitur.● 9Et tenebit justus viam suam, et mundis manibus addet fortitudinem.● 10Igitur omnes vos convertimini, et venite, et non inveniam in vobis ullum sapientem.● 11Dies mei transierunt ; cogitationes meæ dissipatæ sunt, torquentes cor meum.● 12Noctem verterunt in diem, et rursum post tenebras spero lucem.● 13Si sustinuero, infernus domus mea est, et in tenebris stravi lectulum meum.● 14Putredini dixi : Pater meus es ; Mater mea, et soror mea, vermibus.● 15Ubi est ergo nunc præstolatio mea ? et patientiam meam quis considerat ?● 16In profundissimum infernum descendent omnia mea : putasne saltem ibi erit requies mihi ?●