Lucas 1

1Quoniam quidem multi conati sunt ordinare narrationem, quæ in nobis completæ sunt, rerum :● 2sicut tradiderunt nobis, qui ab initio ipsi viderunt, et ministri fuerunt sermonis :● 3visum est et mihi, assecuto omnia a principio diligenter, ex ordine tibi scribere, optime Theophile,● 4ut cognoscas eorum verborum, de quibus eruditus es, veritatem.● 5Fuit in diebus Herodis, regis Judææ, sacerdos quidam nomine Zacharias de vice Abia, et uxor illius de filiabus Aaron, et nomen ejus Elisabeth.● 6Erant autem justi ambo ante Deum, incedentes in omnibus mandatis et justificationibus Domini sine querela.● 7Et non erat illis filius, eo quod esset Elisabeth sterilis, et ambo processissent in diebus suis.● 8Factum est autem, cum sacerdotio fungeretur in ordine vicis suæ ante Deum,● 9secundum consuetudinem sacerdotii, sorte exiit ut incensum poneret, ingressus in templum Domini :● 10et omnis multitudo populi erat orans foris hora incensi.● 11Apparuit autem illi angelus Domini, stans a dextris altaris incensi.● 12Et Zacharias turbatus est videns, et timor irruit super eum.● 13Ait autem ad illum angelus : Ne timeas, Zacharia, quoniam exaudita est deprecatio tua : et uxor tua Elisabeth pariet tibi filium, et vocabis nomen ejus Joannem :● 14et erit gaudium tibi, et exsultatio, et multi in nativitate ejus gaudebunt :● 15erit enim magnus coram Domino : et vinum et siceram non bibet, et Spiritu Sancto replebitur adhuc ex utero matris suæ :● 16et multos filiorum Israël convertet ad Dominum Deum ipsorum :● 17et ipse præcedet ante illum in spiritu et virtute Eliæ : ut convertat corda patrum in filios, et incredulos ad prudentiam justorum, parare Domino plebem perfectam.● 18Et dixit Zacharias ad angelum : Unde hoc sciam ? ego enim sum senex, et uxor mea processit in diebus suis.● 19Et respondens angelus dixit ei : Ego sum Gabriel, qui asto ante Deum : et missus sum loqui ad te, et hæc tibi evangelizare.● 20Et ecce eris tacens, et non poteris loqui usque in diem quo hæc fiant, pro eo quod non credidisti verbis meis, quæ implebuntur in tempore suo.● 21Et erat plebs exspectans Zachariam : et mirabantur quod tardaret ipse in templo.● 22Egressus autem non poterat loqui ad illos, et cognoverunt quod visionem vidisset in templo. Et ipse erat innuens illis, et permansit mutus.● 23Et factum est, ut impleti sunt dies officii ejus, abiit in domum suam :● 24post hos autem dies concepit Elisabeth uxor ejus, et occultabat se mensibus quinque, dicens :● 25Quia sic fecit mihi Dominus in diebus, quibus respexit auferre opprobrium meum inter homines.● 26In mense autem sexto, missus est angelus Gabriel a Deo in civitatem Galilææ, cui nomen Nazareth,● 27ad virginem desponsatam viro, cui nomen erat Joseph, de domo David : et nomen virginis Maria.● 28Et ingressus angelus ad eam dixit : Ave gratia plena : Dominus tecum : benedicta tu in mulieribus.● 29Quæ cum audisset, turbata est in sermone ejus, et cogitabat qualis esset ista salutatio.● 30Et ait angelus ei : Ne timeas, Maria : invenisti enim gratiam apud Deum.● 31Ecce concipies in utero, et paries filium, et vocabis nomen ejus Jesum :● 32hic erit magnus, et Filius Altissimi vocabitur, et dabit illi Dominus Deus sedem David patris ejus : et regnabit in domo Jacob in æternum,● 33et regni ejus non erit finis.● 34Dixit autem Maria ad angelum : Quomodo fiet istud, quoniam virum non cognosco ?● 35Et respondens angelus dixit ei : Spiritus Sanctus superveniet in te, et virtus Altissimi obumbrabit tibi. Ideoque et quod nascetur ex te sanctum, vocabitur Filius Dei.● 36Et ecce Elisabeth cognata tua, et ipsa concepit filium in senectute sua : et hic mensis sextus est illi, quæ vocatur sterilis :● 37quia non erit impossibile apud Deum omne verbum.● 38Dixit autem Maria : Ecce ancilla Domini : fiat mihi secundum verbum tuum. Et discessit ab illa angelus.● 39Exsurgens autem Maria in diebus illis, abiit in montana cum festinatione, in civitatem Juda :● 40et intravit in domum Zachariæ, et salutavit Elisabeth.● 41Et factum est, ut audivit salutationem Mariæ Elisabeth, exsultavit infans in utero ejus : et repleta est Spiritu Sancto Elisabeth :● 42et exclamavit voce magna, et dixit : Benedicta tu inter mulieres, et benedictus fructus ventris tui.● 43Et unde hoc mihi, ut veniat mater Domini mei ad me ?● 44Ecce enim ut facta est vox salutationis tuæ in auribus meis, exsultavit in gaudio infans in utero meo.● 45Et beata, quæ credidisti, quoniam perficientur ea, quæ dicta sunt tibi a Domino.● 46Et ait Maria : Magnificat anima mea Dominum :● 47et exsultavit spiritus meus in Deo salutari meo.● 48Quia respexit humilitatem ancillæ suæ : ecce enim ex hoc beatam me dicent omnes generationes,● 49quia fecit mihi magna qui potens est : et sanctum nomen ejus,● 50et misericordia ejus a progenie in progenies timentibus eum.● 51Fecit potentiam in brachio suo : dispersit superbos mente cordis sui.● 52Deposuit potentes de sede, et exaltavit humiles.● 53Esurientes implevit bonis : et divites dimisit inanes.● 54Suscepit Israël puerum suum, recordatus misericordiæ suæ :● 55sicut locutus est ad patres nostros, Abraham et semini ejus in sæcula.● 56Mansit autem Maria cum illa quasi mensibus tribus : et reversa est in domum suam.● 57Elisabeth autem impletum est tempus pariendi, et peperit filium.● 58Et audierunt vicini et cognati ejus quia magnificavit Dominus misericordiam suam cum illa, et congratulabantur ei.● 59Et factum est in die octavo, venerunt circumcidere puerum, et vocabant eum nomine patris sui Zachariam.● 60Et respondens mater ejus, dixit : Nequaquam, sed vocabitur Joannes.● 61Et dixerunt ad illam : Quia nemo est in cognatione tua, qui vocetur hoc nomine.● 62Innuebant autem patri ejus, quem vellet vocari eum.● 63Et postulans pugillarem scripsit, dicens : Joannes est nomen ejus. Et mirati sunt universi.● 64Apertum est autem illico os ejus, et lingua ejus, et loquebatur benedicens Deum.● 65Et factus est timor super omnes vicinos eorum : et super omnia montana Judææ divulgabantur omnia verba hæc :● 66et posuerunt omnes qui audierant in corde suo, dicentes : Quis, putas, puer iste erit ? etenim manus Domini erat cum illo.● 67Et Zacharias pater ejus repletus est Spiritu Sancto : et prophetavit, dicens :● 68Benedictus Dominus Deus Israël, quia visitavit, et fecit redemptionem plebis suæ :● 69et erexit cornu salutis nobis in domo David pueri sui,● 70sicut locutus est per os sanctorum, qui a sæculo sunt, prophetarum ejus :● 71salutem ex inimicis nostris, et de manu omnium qui oderunt nos :● 72ad faciendam misericordiam cum patribus nostris : et memorari testamenti sui sancti :● 73jusjurandum, quod juravit ad Abraham patrem nostrum, daturum se nobis● 74ut sine timore, de manu inimicorum nostrorum liberati, serviamus illi● 75in sanctitate et justitia coram ipso, omnibus diebus nostris.● 76Et tu puer, propheta Altissimi vocaberis : præibis enim ante faciem Domini parare vias ejus,● 77ad dandam scientiam salutis plebi ejus in remissionem peccatorum eorum● 78per viscera misericordiæ Dei nostri, in quibus visitavit nos, oriens ex alto :● 79illuminare his qui in tenebris et in umbra mortis sedent : ad dirigendos pedes nostros in viam pacis.● 80Puer autem crescebat, et confortabatur spiritu : et erat in desertis usque in diem ostensionis suæ ad Israël.●