Proverbia 7

1Fili mi, custodi sermones meos, et præcepta mea reconde tibi. Fili,● 2serva mandata mea, et vives ; et legem meam quasi pupillam oculi tui :● 3liga eam in digitis tuis, scribe illam in tabulis cordis tui.● 4Dic sapientiæ : Soror mea es, et prudentiam voca amicam tuam :● 5ut custodiant te a muliere extranea, et ab aliena quæ verba sua dulcia facit.● 6De fenestra enim domus meæ per cancellos prospexi,● 7et video parvulos ; considero vecordem juvenem,● 8qui transit per plateam juxta angulum et prope viam domus illius graditur :● 9in obscuro, advesperascente die, in noctis tenebris et caligine.● 10Et ecce occurrit illi mulier ornatu meretricio, præparata ad capiendas animas : garrula et vaga,● 11quietis impatiens, nec valens in domo consistere pedibus suis ;● 12nunc foris, nunc in plateis, nunc juxta angulos insidians.● 13Apprehensumque deosculatur juvenem, et procaci vultu blanditur, dicens :● 14Victimas pro salute vovi ; hodie reddidi vota mea :● 15idcirco egressa sum in occursum tuum, desiderans te videre, et reperi.● 16Intexui funibus lectulum meum ; stravi tapetibus pictis ex Ægypto :● 17aspersi cubile meum myrrha, et aloë, et cinnamomo.● 18Veni, inebriemur uberibus, et fruamur cupitis amplexibus donec illucescat dies.● 19Non est enim vir in domo sua : abiit via longissima :● 20sacculum pecuniæ secum tulit ; in die plenæ lunæ reversurus est in domum suam.● 21Irretivit eum multis sermonibus, et blanditiis labiorum protraxit illum.● 22Statim eam sequitur quasi bos ductus ad victimam, et quasi agnus lasciviens, et ignorans quod ad vincula stultus trahatur :● 23donec transfigat sagitta jecur ejus, velut si avis festinet ad laqueum, et nescit quod de periculo animæ illius agitur.● 24Nunc ergo, fili mi, audi me, et attende verbis oris mei.● 25Ne abstrahatur in viis illius mens tua, neque decipiaris semitis ejus ;● 26multos enim vulneratos dejecit, et fortissimi quique interfecti sunt ab ea.● 27Viæ inferi domus ejus, penetrantes in interiora mortis.●