Psalmi 37

1Psalmus David, in rememorationem de sabbato.● 2Domine, ne in furore tuo arguas me, neque in ira tua corripias me :● 3quoniam sagittæ tuæ infixæ sunt mihi, et confirmasti super me manum tuam.● 4Non est sanitas in carne mea, a facie iræ tuæ ; non est pax ossibus meis, a facie peccatorum meorum :● 5quoniam iniquitates meæ supergressæ sunt caput meum, et sicut onus grave gravatæ sunt super me.● 6Putruerunt et corruptæ sunt cicatrices meæ, a facie insipientiæ meæ.● 7Miser factus sum et curvatus sum usque in finem ; tota die contristatus ingrediebar.● 8Quoniam lumbi mei impleti sunt illusionibus, et non est sanitas in carne mea.● 9Afflictus sum, et humiliatus sum nimis ; rugiebam a gemitu cordis mei.● 10Domine, ante te omne desiderium meum, et gemitus meus a te non est absconditus.● 11Cor meum conturbatum est ; dereliquit me virtus mea, et lumen oculorum meorum, et ipsum non est mecum.● 12Amici mei et proximi mei adversum me appropinquaverunt, et steterunt ; et qui juxta me erant, de longe steterunt : et vim faciebant qui quærebant animam meam.● 13Et qui inquirebant mala mihi, locuti sunt vanitates, et dolos tota die meditabantur.● 14Ego autem, tamquam surdus, non audiebam ; et sicut mutus non aperiens os suum.● 15Et factus sum sicut homo non audiens, et non habens in ore suo redargutiones.● 16Quoniam in te, Domine, speravi ; tu exaudies me, Domine Deus meus.● 17Quia dixi : Nequando supergaudeant mihi inimici mei ; et dum commoventur pedes mei, super me magna locuti sunt.● 18Quoniam ego in flagella paratus sum, et dolor meus in conspectu meo semper.● 19Quoniam iniquitatem meam annuntiabo, et cogitabo pro peccato meo.● 20Inimici autem mei vivunt, et confirmati sunt super me : et multiplicati sunt qui oderunt me inique.● 21Qui retribuunt mala pro bonis detrahebant mihi, quoniam sequebar bonitatem.● 22Ne derelinquas me, Domine Deus meus ; ne discesseris a me.● 23Intende in adjutorium meum, Domine Deus salutis meæ.●