Psalmi 38

1In finem, ipsi Idithun. Canticum David.● 2Dixi : Custodiam vias meas : ut non delinquam in lingua mea. Posui ori meo custodiam, cum consisteret peccator adversum me.● 3Obmutui, et humiliatus sum, et silui a bonis ; et dolor meus renovatus est.● 4Concaluit cor meum intra me ; et in meditatione mea exardescet ignis.● 5Locutus sum in lingua mea : Notum fac mihi, Domine, finem meum, et numerum dierum meorum quis est, ut sciam quid desit mihi.● 6Ecce mensurabiles posuisti dies meos, et substantia mea tamquam nihilum ante te. Verumtamen universa vanitas, omnis homo vivens.● 7Verumtamen in imagine pertransit homo ; sed et frustra conturbatur : thesaurizat, et ignorat cui congregabit ea.● 8Et nunc quæ est exspectatio mea : nonne Dominus ? et substantia mea apud te est.● 9Ab omnibus iniquitatibus meis erue me : opprobrium insipienti dedisti me.● 10Obmutui, et non aperui os meum, quoniam tu fecisti ;● 11amove a me plagas tuas.● 12A fortitudine manus tuæ ego defeci in increpationibus : propter iniquitatem corripuisti hominem. Et tabescere fecisti sicut araneam animam ejus : verumtamen vane conturbatur omnis homo.● 13Exaudi orationem meam, Domine, et deprecationem meam ; auribus percipe lacrimas meas. Ne sileas, quoniam advena ego sum apud te, et peregrinus sicut omnes patres mei.● 14Remitte mihi, ut refrigerer priusquam abeam et amplius non ero.●