Psalmi 61

1In finem, pro Idithun. Psalmus David.● 2Nonne Deo subjecta erit anima mea ? ab ipso enim salutare meum.● 3Nam et ipse Deus meus et salutaris meus ; susceptor meus, non movebor amplius.● 4Quousque irruitis in hominem ? interficitis universi vos, tamquam parieti inclinato et maceriæ depulsæ.● 5Verumtamen pretium meum cogitaverunt repellere ; cucurri in siti : ore suo benedicebant, et corde suo maledicebant.● 6Verumtamen Deo subjecta esto, anima mea, quoniam ab ipso patientia mea :● 7quia ipse Deus meus et salvator meus, adjutor meus, non emigrabo.● 8In Deo salutare meum et gloria mea ; Deus auxilii mei, et spes mea in Deo est.● 9Sperate in eo, omnis congregatio populi ; effundite coram illo corda vestra : Deus adjutor noster in æternum.● 10Verumtamen vani filii hominum, mendaces filii hominum in stateris, ut decipiant ipsi de vanitate in idipsum.● 11Nolite sperare in iniquitate, et rapinas nolite concupiscere ; divitiæ si affluant, nolite cor apponere.● 12Semel locutus est Deus ; duo hæc audivi : quia potestas Dei est,● 13et tibi, Domine, misericordia : quia tu reddes unicuique juxta opera sua.●