Iob 11

1Respondens autem Sophar Naamathites, dixit :● 2Numquid qui multa loquitur, non et audiet ? aut vir verbosus justificabitur ?● 3Tibi soli tacebunt homines ? et cum ceteros irriseris, a nullo confutaberis ?● 4Dixisti enim : Purus est sermo meus, et mundus sum in conspectu tuo.● 5Atque utinam Deus loqueretur tecum, et aperiret labia sua tibi,● 6ut ostenderet tibi secreta sapientiæ, et quod multiplex esset lex ejus : et intelligeres quod multo minora exigaris ab eo quam meretur iniquitas tua !● 7Forsitan vestigia Dei comprehendes, et usque ad perfectum Omnipotentem reperies ?● 8Excelsior cælo est, et quid facies ? profundior inferno, et unde cognosces ?● 9Longior terra mensura ejus, et latior mari.● 10Si subverterit omnia, vel in unum coarctaverit, quis contradicet ei ?● 11Ipse enim novit hominum vanitatem ; et videns iniquitatem, nonne considerat ?● 12Vir vanus in superbiam erigitur, et tamquam pullum onagri se liberum natum putat.● 13Tu autem firmasti cor tuum, et expandisti ad eum manus tuas.● 14Si iniquitatem quæ est in manu tua abstuleris a te, et non manserit in tabernaculo tuo injustitia,● 15tunc levare poteris faciem tuam absque macula ; et eris stabilis, et non timebis.● 16Miseriæ quoque oblivisceris, et quasi aquarum quæ præterierunt recordaberis.● 17Et quasi meridianus fulgor consurget tibi ad vesperam ; et cum te consumptum putaveris, orieris ut lucifer.● 18Et habebis fiduciam, proposita tibi spe : et defossus securus dormies.● 19Requiesces, et non erit qui te exterreat ; et deprecabuntur faciem tuam plurimi.● 20Oculi autem impiorum deficient, et effugium peribit ab eis : et spes illorum abominatio animæ.●