Iob 23

1Respondens autem Job, ait :● 2Nunc quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagæ meæ aggravata est super gemitum meum.● 3Quis mihi tribuat ut cognoscam et inveniam illum, et veniam usque ad solium ejus ?● 4Ponam coram eo judicium, et os meum replebo increpationibus :● 5ut sciam verba quæ mihi respondeat, et intelligam quid loquatur mihi.● 6Nolo multa fortitudine contendat mecum, nec magnitudinis suæ mole me premat.● 7Proponat æquitatem contra me, et perveniat ad victoriam judicium meum.● 8Si ad orientem iero, non apparet ; si ad occidentem, non intelligam eum.● 9Si ad sinistram, quid agam ? non apprehendam eum ; si me vertam ad dexteram, non videbo illum.● 10Ipse vero scit viam meam, et probavit me quasi aurum quod per ignem transit.● 11Vestigia ejus secutus est pes meus : viam ejus custodivi, et non declinavi ex ea.● 12A mandatis labiorum ejus non recessi, et in sinu meo abscondi verba oris ejus.● 13Ipse enim solus est, et nemo avertere potest cogitationem ejus : et anima ejus quodcumque voluit, hoc fecit.● 14Cum expleverit in me voluntatem suam, et alia multa similia præsto sunt ei.● 15Et idcirco a facie ejus turbatus sum, et considerans eum, timore sollicitor.● 16Deus mollivit cor meum, et Omnipotens conturbavit me.● 17Non enim perii propter imminentes tenebras, nec faciem meam operuit caligo.●