Lucas 22

1Appropinquabat autem dies festus azymorum, qui dicitur Pascha :● 2et quærebant principes sacerdotum, et scribæ, quomodo Jesum interficerent : timebant vero plebem.● 3Intravit autem Satanas in Judam, qui cognominabatur Iscariotes, unum de duodecim :● 4et abiit, et locutus est cum principibus sacerdotum, et magistratibus, quemadmodum illum traderet eis.● 5Et gavisi sunt, et pacti sunt pecuniam illi dare.● 6Et spopondit, et quærebat opportunitatem ut traderet illum sine turbis.● 7Venit autem dies azymorum, in qua necesse erat occidi pascha.● 8Et misit Petrum et Joannem, dicens : Euntes parate nobis pascha, ut manducemus.● 9At illi dixerunt : Ubi vis paremus ?● 10Et dixit ad eos : Ecce introëuntibus vobis in civitatem occurret vobis homo quidam amphoram aquæ portans : sequimini eum in domum, in quam intrat,● 11et dicetis patrifamilias domus : Dicit tibi Magister : Ubi est diversorium, ubi pascha cum discipulis meis manducem ?● 12Et ipse ostendet vobis cœnaculum magnum stratum, et ibi parate.● 13Euntes autem invenerunt sicut dixit illis, et paraverunt pascha.● 14Et cum facta esset hora, discubuit, et duodecim apostoli cum eo.● 15Et ait illis : Desiderio desideravi hoc pascha manducare vobiscum, antequam patiar.● 16Dico enim vobis, quia ex hoc non manducabo illud, donec impleatur in regno Dei.● 17Et accepto calice gratias egit, et dixit : Accipite, et dividite inter vos.● 18Dico enim vobis quod non bibam de generatione vitis donec regnum Dei veniat.● 19Et accepto pane gratias egit, et fregit, et dedit eis, dicens : Hoc est corpus meum, quod pro vobis datur : hoc facite in meam commemorationem.● 20Similiter et calicem, postquam cœnavit, dicens : Hic est calix novum testamentum in sanguine meo, qui pro vobis fundetur.● 21Verumtamen ecce manus tradentis me, mecum est in mensa.● 22Et quidem Filius hominis, secundum quod definitum est, vadit : verumtamen væ homini illi per quem tradetur.● 23Et ipsi cœperunt quærere inter se quis esset ex eis qui hoc facturus esset.● 24Facta est autem et contentio inter eos, quis eorum videretur esse major.● 25Dixit autem eis : Reges gentium dominantur eorum : et qui potestatem habent super eos, benefici vocantur.● 26Vos autem non sic : sed qui major est in vobis, fiat sicut minor : et qui præcessor est, sicut ministrator.● 27Nam quis major est, qui recumbit, an qui ministrat ? nonne qui recumbit ? Ego autem in medio vestrum sum, sicut qui ministrat :● 28vos autem estis, qui permansistis mecum in tentationibus meis.● 29Et ego dispono vobis sicut disposuit mihi Pater meus regnum,● 30ut edatis et bibatis super mensam meam in regno meo, et sedeatis super thronos judicantes duodecim tribus Israël.● 31Ait autem Dominus : Simon, Simon, ecce Satanas expetivit vos ut cribraret sicut triticum :● 32ego autem rogavi pro te ut non deficiat fides tua : et tu aliquando conversus, confirma fratres tuos.● 33Qui dixit ei : Domine, tecum paratus sum et in carcerem et in mortem ire.● 34At ille dixit : Dico tibi, Petre, non cantabit hodie gallus, donec ter abneges nosse me. Et dixit eis :● 35Quando misi vos sine sacculo, et pera, et calceamentis, numquid aliquid defuit vobis ?● 36At illi dixerunt : Nihil. Dixit ergo eis : Sed nunc qui habet sacculum, tollat ; similiter et peram : et qui non habet, vendat tunicam suam et emat gladium.● 37Dico enim vobis, quoniam adhuc hoc quod scriptum est, oportet impleri in me : Et cum iniquis deputatus est. Etenim ea quæ sunt de me finem habent.● 38At illi dixerunt : Domine, ecce duo gladii hic. At ille dixit eis : Satis est.● 39Et egressus ibat secundum consuetudinem in monte Olivarum. Secuti sunt autem illum et discipuli.● 40Et cum pervenisset ad locum, dixit illis : Orate ne intretis in tentationem.● 41Et ipse avulsus est ab eis quantum jactus est lapidis : et positis genibus orabat,● 42dicens : Pater, si vis, transfer calicem istum a me : verumtamen non mea voluntas, sed tua fiat.● 43Apparuit autem illi angelus de cælo, confortans eum. Et factus in agonia, prolixius orabat.● 44Et factus est sudor ejus sicut guttæ sanguinis decurrentis in terram.● 45Et cum surrexisset ab oratione et venisset ad discipulos suos, invenit eos dormientes præ tristitia.● 46Et ait illis : Quid dormitis ? surgite, orate, ne intretis in tentationem.● 47Adhuc eo loquente, ecce turba : et qui vocabatur Judas, unus de duodecim, antecedebat eos, et appropinquavit Jesu ut oscularetur eum.● 48Jesus autem dixit illi : Juda, osculo Filium hominis tradis ?● 49Videntes autem hi qui circa ipsum erant, quod futurum erat, dixerunt ei : Domine, si percutimus in gladio ?● 50Et percussit unus ex illis servum principis sacerdotum, et amputavit auriculam ejus dexteram.● 51Respondens autem Jesus, ait : Sinite usque huc. Et cum tetigisset auriculam ejus, sanavit eum.● 52Dixit autem Jesus ad eos qui venerant ad se principes sacerdotum, et magistratus templi, et seniores : Quasi ad latronem existis cum gladiis et fustibus ?● 53Cum quotidie vobiscum fuerim in templo, non extendistis manus in me : sed hæc est hora vestra, et potestas tenebrarum.● 54Comprehendentes autem eum, duxerunt ad domum principis sacerdotum : Petrus vero sequebatur a longe.● 55Accenso autem igne in medio atrii et circumsedentibus illis, erat Petrus in medio eorum.● 56Quem cum vidisset ancilla quædam sedentem ad lumen, et eum fuisset intuita, dixit : Et hic cum illo erat.● 57At ille negavit eum, dicens : Mulier, non novi illum.● 58Et post pusillum alius videns eum, dixit : Et tu de illis es. Petrus vero ait : O homo, non sum.● 59Et intervallo facto quasi horæ unius, alius quidam affirmabat, dicens : Vere et hic cum illo erat : nam et Galilæus est.● 60Et ait Petrus : Homo, nescio quid dicis. Et continuo, adhuc illo loquente, cantavit gallus.● 61Et conversus Dominus respexit Petrum, et recordatus est Petrus verbi Domini, sicut dixerat : Quia priusquam gallus cantet, ter me negabis.● 62Et egressus foras Petrus flevit amare.● 63Et viri qui tenebant illum, illudebant ei, cædentes.● 64Et velaverunt eum, et percutiebant faciem ejus : et interrogabant eum, dicentes : Prophetiza, quis est, qui te percussit ?● 65Et alia multa blasphemantes dicebant in eum.● 66Et ut factus est dies, convenerunt seniores plebis, et principes sacerdotum, et scribæ, et duxerunt illum in concilium suum, dicentes : Si tu es Christus, dic nobis.● 67Et ait illis : Si vobis dixero, non credetis mihi :● 68si autem et interrogavero, non respondebitis mihi, neque dimittetis.● 69Ex hoc autem erit Filius hominis sedens a dextris virtutis Dei.● 70Dixerunt autem omnes : Tu ergo es Filius Dei ? Qui ait : Vos dicitis, quia ego sum.● 71At illi dixerunt : Quid adhuc desideramus testimonium ? ipsi enim audivimus de ore ejus.●