Psalmi 87

1Canticum Psalmi, filiis Core, in finem, pro Maheleth ad respondendum. Intellectus Eman Ezrahitæ.● 2Domine, Deus salutis meæ, in die clamavi et nocte coram te.● 3Intret in conspectu tuo oratio mea, inclina aurem tuam ad precem meam.● 4Quia repleta est malis anima mea, et vita mea inferno appropinquavit.● 5Æstimatus sum cum descendentibus in lacum, factus sum sicut homo sine adjutorio,● 6inter mortuos liber ; sicut vulnerati dormientes in sepulchris, quorum non es memor amplius, et ipsi de manu tua repulsi sunt.● 7Posuerunt me in lacu inferiori, in tenebrosis, et in umbra mortis.● 8Super me confirmatus est furor tuus, et omnes fluctus tuos induxisti super me.● 9Longe fecisti notos meos a me ; posuerunt me abominationem sibi. Traditus sum, et non egrediebar ;● 10oculi mei languerunt præ inopia. Clamavi ad te, Domine, tota die ; expandi ad te manus meas.● 11Numquid mortuis facies mirabilia ? aut medici suscitabunt, et confitebuntur tibi ?● 12Numquid narrabit aliquis in sepulchro misericordiam tuam, et veritatem tuam in perditione ?● 13Numquid cognoscentur in tenebris mirabilia tua ? et justitia tua in terra oblivionis ?● 14Et ego ad te, Domine, clamavi, et mane oratio mea præveniet te.● 15Ut quid, Domine, repellis orationem meam ; avertis faciem tuam a me ?● 16Pauper sum ego, et in laboribus a juventute mea ; exaltatus autem, humiliatus sum et conturbatus.● 17In me transierunt iræ tuæ, et terrores tui conturbaverunt me :● 18circumdederunt me sicut aqua tota die ; circumdederunt me simul.● 19Elongasti a me amicum et proximum, et notos meos a miseria.●