Sapientia 8

1Attingit ergo a fine usque ad finem fortiter, et disponit omnia suaviter.● 2Hanc amavi, et exquisivi a juventute mea, et quæsivi sponsam mihi eam assumere, et amator factus sum formæ illius.● 3Generositatem illius glorificat, contubernium habens Dei ; sed et omnium Dominus dilexit illam.● 4Doctrix enim est disciplinæ Dei, et electrix operum illius.● 5Et si divitiæ appetuntur in vita, quid sapientia locupletius quæ operatur omnia ?● 6Si autem sensus operatur, quis horum quæ sunt magis quam illa est artifex ?● 7Et si justitiam quis diligit, labores hujus magnas habent virtutes : sobrietatem enim et prudentiam docet, et justitiam, et virtutem, quibus utilius nihil est in vita hominibus.● 8Et si multitudinem scientiæ desiderat quis, scit præterita, et de futuris æstimat ; scit versutias sermonum, et dissolutiones argumentorum ; signa et monstra scit antequam fiant, et eventus temporum et sæculorum.● 9Proposui ergo hanc adducere mihi ad convivendum, sciens quoniam mecum communicabit de bonis, et erit allocutio cogitationis et tædii mei.● 10Habebo propter hanc claritatem ad turbas, et honorem apud seniores juvenis ;● 11et acutus inveniar in judicio, et in conspectu potentium admirabilis ero, et facies principum mirabuntur me :● 12tacentem me sustinebunt, et loquentem me respicient, et sermocinante me plura, manus ori suo imponent.● 13Præterea habebo per hanc immortalitatem, et memoriam æternam his qui post me futuri sunt relinquam.● 14Disponam populos, et nationes mihi erunt subditæ :● 15timebunt me audientes reges horrendi. In multitudine videbor bonus, et in bello fortis.● 16Intrans in domum meam, conquiescam cum illa : non enim habet amaritudinem conversatio illius, nec tædium convictus illius, sed lætitiam et gaudium.● 17Hæc cogitans apud me et commemorans in corde meo, quoniam immortalitas est in cognatione sapientiæ,● 18et in amicitia illius delectatio bona, et in operibus manuum illius honestas sine defectione, et in certamine loquelæ illius sapientia, et præclaritas in communicatione sermonum ipsius : circuibam quærens, ut mihi illam assumerem.● 19Puer autem eram ingeniosus, et sortitus sum animam bonam.● 20Et cum essem magis bonus, veni ad corpus incoinquinatum.● 21Et ut scivi quoniam aliter non possem esse continens, nisi Deus det ; et hoc ipsum erat sapientiæ, scire cujus esset hoc donum : adii Dominum, et deprecatus sum illum, et dixi ex totis præcordiis meis :●